Blog ที่แล้ว เขียนทิ้งไว้ใน Exteen

กลับมาอ่านดู โอ้ !! ไม่นะ มันผ่านมาแล้ว 1 ปี กับอีกนิดหน่อย

 

เวลาช่างผ่านไปเร็วเหมือนกันเนอะ

แก่ไปแล้วอีก 1 ปีด้วยสิ

ปีนี้ ก็เกือบจะ 25 ขวบแล้วล่ะสิ โหย!!!

จะใกล้ครึ่งชีวิตแล้วหรอเนี่ย

 

นี่เราทำงานมา 2  ปีแล้วหรอเนี่ย

 

ความเดิมตอนที่แล้ว เรายังเป็น พยาบาลวิชาชีพประจำห้องฉุกเฉินอยู่เลย

และแล้ว 1 ปีผ่านไป (ไวมาก) ณ. ตอนนี้ เรามานั่งตำแหน่ง (ตูดบานเต็มเก้าอี้) อยู่ที่แผนกนี้แล้วเหรอนี่

 

เค้าเรียกแผนก  นู๋ว่า

BANGKOK TELEHEALTH CENTER

 

ทำงานเปรียบ ประดุจดังเป็น Call Center เบาๆนั่นเอง

คอยรับเคส ปะฉะดะ กะหมอ กิกิ

 

 

บ่บ่ อันนี้ เก๊าเขียนเวอร์ไปเอง 55+

 

จากเดิม ที่เคยเป็นสาวอวบอยู่แล้ว

(บอกเลย ตั้งแต่เกิด ยังไม่เคยสัมผัสกับความผอม เลย    พูดเลย!! รันทดเนอะๆ)

 

หลังจากสมัครใจเลื่อนตำแหน่ง

(เลื่อนลง หรือ เลื่อนขึ้น   ยังไม่ค่อยแน่ใจ 555+)

มาอยู่บนเก้าอี้ คอยประสานงาน รับโทรศัพท์ มีกิจกรรมก็แค่เอื้อมมีไปยกหูโทรศัพท์

เอี้ยวตัวไปหยิบแฟ้มเอกสาร ไม่ก็หยิบขนมเข้าปาก (แอบขนมไว้ทุกลิ้นชัก เดียวหัวหน้ามา 55+)

แล้วก็นั่งพิมพ์เอกสาร ทำงานคุณภาพ

 

 

พิมพ์สัมผัส ประมาณว่า  800 คำ ต่อนาที  (พักปาดเหงื่อแปป)

 

ด้วยเหตุผลประการฉะนี้ ด้วยเนื้องานที่ต่างจากงานเดิม ณ. ห้องฉุกเฉินอย่างสิ้นเชิง ที่ต้องลุกๆ แทบไม่ได้นั่ง วิ่งโดดขึ้น Ambulance ไปโน่นนี่นั้น

 

จากที่ไม่เคยผอม  ยิ่งไม่ผอมไปกว่าเดิม

 

เฮ้อเหนื่อยใจ จำได้ลยว่า

ตอนนี้ พี่ไม่กล้าชั่งน้ำหนักแล้ว

ฮือๆ

จากเลข 5

มานขึ้นมาเลข 6

 

 

และแล้วตอนนี้ มันมาแล้ว เลข 6 ปลายๆ

 

เศร้าแปป

 

(ขอ Tissue Paper ให้เจ้หน่อย)

 

ถ้าเครื่องชั่งน้ำหนักพูดได้ มันคงพูดออกมาว่า

 

“คุณคะ คุณคะ กรุณา ขึ้นชั่งที่ละคน !!”

 

เอิ่ม เจ็บปวด..............................................

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง (ด้านมีด) ก็มีเสียงกระซิบมาว่า

แผนกนี้ ต้องเป็นแผนกอาถรรพ์แน่เลย

 

ใครมาอยู่จะ น้ำหนักนี่จะพุ่งเลย

 

เอ่อ สงสัยจะจริง

เฮี้ยนน่าดูนะคะ แผนกนี้

 

บรี๊ย พี่นี่ ขนลุกเลย55+

 

 

ว่าไปโน้น โทษด้านมืดซะงั้น

 

เอาล่ะ ได้เวลาปฏิวิติตัวเองซะใหม่แล้ว

 

เริ่มเลย ///

 

 

แผนการปฏิวัติตัวเอง ข้อที่ 1

เริ่มจากการจัดทำตารางเวลา ตารางชีวิตประจำวันแต่ละวัน และต้องมีวินัยในการทำกิจกรรมนั้นๆ อย่างเครียดครัดด้วย (บอกเลยว่ายากนะ ปกติเป็นคนชอบยืดหยุ่น 55)

เอาแบบ ลงรายระเอียด ไปเลยนะว่า กี่โมงเราจำทำอะไร อันนี้ ทำได้ถือว่าเด็ดสุดยอดเลยล่ะ กิกิ

 

 

เอ่อ จะแอบบอกอีกอย่างว่า ห้ามพยายามโกง

โกง โกง โกง

 

มันจะไม่สำเร็จ

 

To do List น่ะก็สำคัญ

เขียนไว้ พรุ่งนี้ ต้องทำอะไรมั้ง

 

จัดลำดับความสำคัญว่า

สิ่งไหนควรทำก่อนหลัง

 

เวลาเรา 1 วัน มี 24 ชั่วโมง เท่ากันทุกคน

8 ชั่วโมง ใช้ไปกับการ นอน

8 ชั่วโมง ใช้ไปกับการ ทำงานประจำ

8 ชั่วโมงที่เหลือ ใช้ชีวิตตาม Life Style ของเราเลย

(ส่วนเราก็ ชอบไปหาไรทำ หารายได้เพิ่ม ทำธุรกิจ อาชีพเสริม หาลูกค้า แต่งตัวสวย ซึ่งหุ่นก็ไม่ได้ให้เท่าไหร่  ก็พยายามสวยในถึงที่สุดอ่านะคะ)

 

บอกเลย แล้วชีวิตจะดี๊ดี

 

 

 Money mouth

 

เดี่ยวว่างๆ จะแอบมาต่อ 

Part 2

 

 

 

 

Dairy EMERGENCY NURSE VS. Telebunger clinic#1

posted on 05 Jan 2014 11:04 by chicken-run in Dairy
ห้าว....5:30 A.M. 
ต้องตื่นอีกแล้วเหรอเนี่ย (ฉันเพิ่งลงได้นอนตอน ตี 2 นะ) ฮือๆ
และอย่างเคยเหมือนทุกวันแหละค่ะ ปิดนาฬิกาปลุก 
ขอนอนต่ออีกนิดหนึ่งละกัน
 
 
ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊ิอก ติ๊ก ต๊อก กริ๊ง..........
(หืม...เกาหัวเบาๆ และเหลือบมองนาฬิกา หัวเตียง)
 
"ตายล่ะ  6:30 A.M.  !!!! งานเข้าแล้ว นังชิกเก้นรัน"
(MUST SCAN มือเข้างานก่อน 7.00 A.M. ---ชีวิตพนักงานประจำนี่มันน่าเบื่อจริงเลยเนอะ)
 
สารภาพเลยว่า วันนี้ไม่ทันอาบน้ำค่ะ (แ่ต่ก็ไม่เหม็นนะ ดมแล้ว 555 ก็ฉันเพิ่งอาบไปตอนตี 2นะบางที แหม)
ล้างหน้า แปรงฟัน ล้างจิ๊ ล้างเท้า แต่งตัวชุดทำงาน คว้าปลาเก๋า (กระเป๋าออกมาเลยอย่างเร็วจ้า) 
แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบอาหารเสริม 15 เม็ด กับโปรตีนเชคอีก 1ซอง
วิ่งมาเลยค่ะ  (ดีนะ ที่พักไม่ไกลมาก รถก็ไม่ติดด้วย ก็มันวันอาทิตย์นี่นา) 
 
6:58 A.M. เวลาณ.เครื่องสแกนมือโชว์
มันเป็นความรู้สึกที่ ฟิน ยิ่งกว่า ชนะงานประกวดนางนพมาศอีกงะ
(แหม !! ก็เข้างานสาย มีหวังโดนหักตังค์ ตามระเบียบ)
ชีวิตพนักงานประจำ มันก็ต้องเป็นแบบนี้สินะ  คิดคิด เมื่อไหร่หนอ  รอลา....ออก ฮิ ฮิ
 
 
 
เดินเข้าประตูแผนก กระจกอัตโนมัติเป็นออก
เย่ๆ  โล่ง ไม่มีคนไข้เลย 
เช้าวันอาทิตย์ อากาศเย็นสบาย คนไข้น้อย เก๋มาก 
(นานๆ ทีจะเห็นภาพแบบนี้ โล่ง)
แต่เราก็ไม่ได้อู้นะ ถ้าคุณมาใช้บริการ เราในฐานะพยาบาล ก็พร้อมจะดูแลคุณเต็มที่สุดความสามารถ อิอิ
 
 
เดินเข้าไปดู ตารางเวร Assign 
หวาย ชื่อเราหายไปไหน ทำไมไม่มีล่ะ (แป่ว ฉันขึ่นเวรผิดรึป่าวเนี่ย แอบดีใจนิดๆ เผื่่อได้กลับไปนอนต่อ  --- ก็มันหนาวนี่ คิดดูสิ นอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มสีเหลืองรูปไก่ มันฟิน ไหมล่ะ )
แต่มันก็ได้แค่ฝัน เมื่อพี่ที่ทำงานตะโกนบอก  
"แกถูก Assign อยู่ เวร Telebunger"
 
 
เวรTelebunger หรอ 
อัลไล ????
มันก็คือ.....
ต้องนั่งอยู่ในห้อง เล็กๆ หนาวๆ (ที่จริงโรงพยาบาลเขากำลังปรับปรุงแผนกอยู่น่ะ)
มีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะประมาน 2 เครื่อง หน้าจอmonitors เหลี่ยมๆ ใหญ่ๆ 4 จอ ตั้งกลับหัวกลับหาง เพื่อเอาไว้รับงาน อ่านฟิมล์ ผลCT MRI มีโทรศัพท์ CISCO เครื่องหนึ่งตั้งอยู่ เอาไว้โทรติิดต่องาน
(ทำงานยังกับ เป็น Call Center)
และฉันก็ต้องนั่งจ้องจอปวดตา พร้อมกับคุณหมอรออ่านผล
เอ่อ ก็เป็นงานที่ แปลกใหม่เหมือนกันนะ สำหรับอาชีพพยาบาลห้องฉุกเฉิน
 
 
วันนี้ ทั้งวัน เราต้องนั่งในห้องนี้แหละ Telehealth Center
คอยตอบรับ ติดต่อกับ โรงพยาบาลเครือข่ายทั่วประเทศ ยังมีต่างประเทศด้วยนะ คลินิกเครือข่าย
วันนี้ ก็เลยไม่ได้เจอคนไข้ provide nursing care ไม่ได้ทำ 
 
ฮิฮุ วันนี้เลยถือว่า เป็นอีกวันเลยแหละ ที่ได้พักผ่อน
เพราะ ปกติ หน้างานพยาบาลฉุกเฉิน แทบจะไม่ได้นั่ง ก้นติดเก้าอีก ไม่ถึง 5 นาทีต้องต้องออกไปรับเคส
 
เอาล่ะ วันนี้ มีโอกาสดีสินะ ช่วงระหว่างรอแพทย์อ่านผลflim 
ขอแวปมาเขียน blog หน่อย ละักัน 
เผื่อวันหนึ่ง ถ้าไม่ได้ทำงานอย่างนี้แล้ว ย้อนกลับมาอ่านดู คงคิดถึงพิลึก เนอะ
 
เอ๋อ แต่เคสวันนี้ หายไปไหนหมดนะ 
เช้านี้ จวนจะ้เที่ยงละนะ มีแค่ 2 เคส เองน่ะ 
เอ๋ รึ ชิกเก้นรัน เป็นตัว block case จริงๆหรอเนี่ย
ทุกครั้งที่อยู่เวร Telehealth นับได้เลย ไม่เคยมีวันไหน มีเคสเกิน 3 เคส
 
++ จะดีใจ หรือ เสียใจดีเนี่ย++
 
 
 
เอ๋ เที่ยงแล้วนี่นา ไปกินข้าวดีกว่า 55 หิวแล้ว 
Blog แรกลองเขียนก่อนละกัน
Blog นี้ไม่ได้มีสาระอะไร
Blog นี้ เป็นขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์คือ ลองblog ใหม่
ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ไว้จะอัพblog ดีดี ไว้อ่านละกัน 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ exteen

posted on 03 Jan 2014 23:10 by chicken-run

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก